De kluis zwaait piepend open en vult de lege gym met een kil geluid. Ik krijg er koude rillingen van en kijk even achterom, in de lege ruimte. Ik draai me terug naar het kluisje en haal er een apparaatje uit. Ik bestudeer het even maar het enig wat ik blijkbaar kan doen is op de PLAY – knop drukken. Dit doe ik dan ook en een lichtstraal schiet uit het apparaat, die traag maar zeker de vorm van een menselijke gedaante aanneemt. De hologram die gevormd wordt door het apparaat is mijn vader, precies hoe hij er tien jaar geleden uitzag. Hij kijkt met een ijzige blik, recht voor zich uit. Dit duurt enkele seconden vooraleer hij begint te praten.

‘ Jari, nu je eenmaal 20 bent, ben je oud genoeg om de mantel op te nemen. Ik weet dat ik niet de beste vader ben geweest, jaren was ik bezig met de ultieme pokemon te creëren… Mewtwo. En dat is ons gelukt. Ik heb nergens spijt van…..totdat…… die trainer mijn plannen dwarsboomde. Onlangs heb ik de schuilplaats van Mewtwo ontdekt. Daar ga ik nu naartoe, alleen. Dit is iets persoonlijk. Moest ik nog niet terugzijn tegen de tijd dat je dit bericht ziet, is er iets fout gegaan.
Om mij te vinden, zal je eerst Mewtwo moeten vinden……. ‘

Het apparaat begint te sputteren en te kraken, daardoor stopt het bericht met spelen. Ik kijk nog eens in de kluis en daar ligt nog een pokéball. Van zodra ik hem in mijn handen neemt, springt die open en de lichtflits verdrijft even de duisternis uit de kamer. Ik scherm mijn ogen af, en wanneer ik ze weer open zie ik een kleine pokemon naar me staren. Tranen springen me in de ogen als ik het wezentje zie, en terugdenk aan vroeger. Net voor mijn vader verdween beloofde die om voor mijn tiende verjaardag voor een speciale pokemon te zorgen. Een pokemon uit een andere regio. Ik had er toen de hele nacht van wakker gelegen, denkend welke pokemon het zou kunnen zijn.
De pokemon loopt naar me toe en springt in mijn armen , hij lijkt me te willen troosten. Met de pokemon in mijn armen wandel ik richting de uitgang, om hem wat zonlicht te gunnen. Maar wanneer ik halverwege de zaal ben, zie ik de silhouette van een man.
Zijn luide stem weergalmt door de gym : ‘ eindelijk ben je er’ . Hij wenkt me om naar buiten te komen en stelt zicht voor als Beastking. ‘ Onder je vader was ik Generaal van Team Rocket, al jaren wachten we op zijn opvolger , mooie riolu trouwens’ .
Na een kort gesprek verteld Beastking me dat Team Rocket , sinds het verdwijnen van Giovanni, zich schuil heeft gehouden. Tot hij zou terugkeren. Sommigen zijn een gewoon leven begonenn, anderen bleven trouw aan het Team. Terwijl hij verteld over de personen die hebben geholpen Team Rocket leven te houden de afgelopen tien jaar, wandelen we richting Victory Road. Waar een helicopter met het R – logo staat de wachten. De bestuurder stelt zich voor als LitteMega, en wijst naar de plek achter haar waar ik kan gaan zitten. De helicopter komt traag los van de grond, en schiet dan snel doorheen de stralende lucht van Kanto.

We vliegen over Pallet Town , en over de golvende zee, waarna we landen op het strand van Cinnabar Island. ‘ Enkele jaren terug heeft de vulkaan hier zwaar huisgehouden, waardoor iedereen moest vluchten. Niemand durft hier nog wonen ‘ verteld LittleMega me bij het uitstappen. ‘ Perfect voor ons dus. ‘ We wandelen over het strand richting de vulkaan, de temperatuur is hier nauwelijks te harden. En als ik rondkijk zie ik zelfs nergens wilde pokemon. Niet in de zee, niet in de lucht, nergens. Aangekomen bij de vulkaan plaats Beastking zijn hand op een paneel achter een aantal puntige rotsen, waarna een deur openschuift en een steile trap laat verschijnen. ‘ Hier hebben we onze base heropgebouwd , identiek aan die we vroeger hadden onder het casino in Celadon City. Kijk gerust even rond, enkele van je vaders spullen liggen hier bewaart.’ Gaat Beastking verder. ‘ Ik ga de rest van het team contacteren om hier te komen. Dat kan even duren, sommigen van onze trouwe leden wonen helemaal in de bergen , andere zijn naar andere regio’s verhuist. Wachtend op de start van het nieuwe Team Rocket. ‘

Beastking neemt zijn pc en wandelt weg. LittleMega begeleidt me naar het bureau van mijn vader. ‘ Deze hebben we helemaal nagebouwd, ik laat het even bezinken, roep me als je iets nodig hebt’. Waarna hij me alleen in de kamer laat. Ik laat Riolu uit zijn pokéball en doorzoek het bureau van mijn vader, hier moet toch ergens een aanwijzing liggen naar waar hij zich bevind. Ik controleer de lades en kasten, waar ik niets dan nutteloze papieren vind. Zuchtend zet ik mij neer in de stoel, en kijk voor me uit. Ik trap de lades van het bureau dicht en voel opeens dat de bovenste lade zwaarder is dan de andere, ondanks er nauwelijks iets in ligt, ik buig voorover en gooi de enkele papieren eruit. Aan de rand zie ik een klein scheurtje dat mijn aandacht trekt, ik trek het verder open en merk dat de lade een dubbele bodem bevat. Er liggen enkele enveloppen in met TOP SECRET op, ik open ze een voor een tot ik een bundeltje vind met titel MISSIE MEWTWO RESURRECTION .
De bundel bestaat uit papieren met foto’ s van voorwerpen, en waar ze te vinden zijn. Ik zie een stuk komeet, een fossiel en een aantal andere items die ik niet kan plaatsen. Verwondert lees ik de informatie. De meeste van deze voorwerpen wist ik zelf niet dat ze bestonden. Maar dit moet een stap richting mij vader zijn, ik weet het zeker , ik voel het.
Ik roep Beastking en LittleMega, en draai rond in mijn bureaustoel, met een zelfvoldane glimlach op mijn gezicht fluister ik tegen mezelf ‘ Dit was me het dagje wel ‘.